در عمل انجام درمان جایگزینی دندان از دست رفته با روکش های چند واحدی یا بریج bridge درمان آسان تر و با جلسات کوتاه تری برای بیمار است.

این در حالی است که با توجه به نیاز به تراش دندان های پایه سلامت دندان ها به مخاطره می افتد. درمان ایمپلنت دارای تعداد جلسات درمانی بیشتری است که شامل مراحل جراحی و ساخت روکش است. همچنین روشهای بهداشت و نگهداری ایمپلنت نیز نیاز به وقت و حوصله ی بیشتری از جانب بیمار می باشد.

امروزه درمان استاندارد جهت جایگزینی دندان های از دست رفته، ایمپلنت های دندانی می باشند. موارد عدم تجویز ایمپلنت مربوط به افراد دارای بیماری های خاص نظیر دیابت کنترل نشده و یا بیمارانی که جهت درمان پوکی استخوان داروهای خانواده بیس فسفونات نظیر آلندرونات مصرف می نمایند. گاهی نگرانی از مراحل کاشت ایمپلنت در فک باعث عقب نشینی بیماران در انجام این درمان است. اصولا دوره نقاهت کاشت ایمپلنت نظیر کشیدن دندان است و بوسیله دارو های ضد درد علامت های التهابی و درد کنترل می گردد.